JAN ENGELMAN - Tijdzang

TIJDZANG

De woorden gaan, de vuisten slaan:
zij vechten om de aarde.
Geen steen blijft op den andren staan,
geen mens aanvaardt zijn waarde.

Maar tussen sterren is het stil
van ingehouden woorden
de ziel ruist zachter dan geril
van riet aan waterboorden.

En uitgelezen is de schijn
en zonder rimpelingen
van een gelaat dat over pijn
zijn smalle mond liet zingen.

Er viel een dauw van ’t hemelgras
de os en ezel bogen
toen er een Kind geboren was
dat alles zou gedogen.

Dit bleef bestendig voor ’t gezicht
van wie maar ééns mocht schouwen
en met Zijn licht de gaten dicht
van leed en van berouwen -

terwijl die warrel-wereld bloedt
uit wonden zelf-geslagen
en alle bitter, alle zoet,
Zijn heilgen naam moet dragen.





Zie ook:

Nederlandse gedichten in het Indonesisch, vertaald door Siti Wahyuningsih en Albert Hagenaars

Frozen poets - beelden, graven en andere sporen van dichters

Poëziekritieken, gepubliceerd op De Verborgen Hoek


www.alberthagenaars.nl

GERMAIN DROOGENBROODT - Gloed

GLOED

Met het goud van de sterren
de nacht ontschaduwen

de stilte herstellen
met woorden van licht

de tijd niet als verlies
of voorbijheid ervaren

maar van ieder ogenblik
de efemere gloed.



Uit: De onrust van het woord – La inquietud de la palabra
Uitgeverij: Point Editions, Boekenplan 2021





BINAR

Kilau keemasan bintang-bintang
hilangkan bayang malam

pulih kesunyian
dengan kata-kata dari cahaya

jangan rasakan waktu luruh
atau berlalu

tetapi setiap saat
ada binar yang fana.


Indonesische vertaling van Lily Siti Multatuliana





Zie ook:

Nederlandse gedichten in het Indonesisch, vertaald door Siti Wahyuningsih en Albert Hagenaars

Frozen poets - beelden, graven en andere sporen van dichters

Poëziekritieken, gepubliceerd op De Verborgen Hoek


www.alberthagenaars.nl

CO WOUDSMA - Kerstmarkt

Foto: Jannes van ’t Oever, oktober 2021



KERSTMARKT

De sneeuw maakt het papier weer zichtbaar
waarop de wereld is getekend.

Wij groeten vrolijk elke kerstman
en ook de kerstvrouw (muts met vlechten).

Kraampjes met soep en mensenrechten
en sneeuwgekoelde flessen gloeiwijn.

De molen is een groot horloge,
wij mieren in het houten uurwerk.

Als Ot verklede molenjongens
ruilen hun stuifmeel tegen euro’s.

Ondanks het stilstaan van de wieken
is hier nog stuurse vlijt te vinden.

Bepoederd lopen wij steeds verder,
tot waar men iedereen gedag zegt.

Nu gaan de huizen wijd uiteen staan,
het blaffen overstemt de auto’s.

Wij drukken stempels op de polder
en voelen ons vol goede wensen.



Uit: Geluksinstructies
Uitgeverij: De Bezige Bij, Amsterdam, 2005



Zie ook:

Nederlandse gedichten in het Indonesisch, vertaald door Siti Wahyuningsih en Albert Hagenaars

Frozen poets - beelden, graven en andere sporen van dichters

Poëziekritieken, gepubliceerd op De Verborgen Hoek


www.alberthagenaars.nl

ANTON VAN DUINKERKEN - Stilte van Kerstmis

Foto: Albert Hagenaars, 2010



STILTE VAN KERSTMIS

't Laatste geluid op straat,
waarnaar ik luisterde
viel stil.

De laatste vogelkeel, nu heel
de lucht verduisterde
viel stil.

En in mijn hoofd elke gedachte,
in mijn hart ieder verlangen,
in mijn ziel
de twijfel of Gij met mij waart
of mij verliet
viel stil.

Lang zocht ik in de stilte
naar de bron van mijn gezangen:
ik vond een kind, dat in de kribbe sliep
en ieder lied
viel stil.



Uit: Verzamelde Gedichten
Uitgeverij Het Spectrum, Utrecht, Antwerpen, 1957



Zie ook:

Nederlandse gedichten in het Indonesisch, vertaald door Siti Wahyuningsih en Albert Hagenaars

Frozen poets - beelden, graven en andere sporen van dichters

Poëziekritieken, gepubliceerd op De Verborgen Hoek


www.alberthagenaars.nl

JOB DEGENAAR - Kerstavond

Foto: Albert Hagenaars



KERSTAVOND

Het is niet de mars van de kalender
die een nieuwe geboorte inluidt
het zijn de beijsde klanken
van het carillon

niet het gedreun van een zware truck
maar zijn zacht gerinkel in de glazenkast
niet het licht dat de nacht om zeep brengt
maar de kaars die het donker bijlicht

niet de manen van de allene
ezel, maar hun verneveling
in de schemer en het kind
dat hem nog even aait

het is de sneeuwvlok die het water
raakt, de geur van dennen in een stad
de geopende deur van het dichte huis
de roep van klokken in de stille nacht



CHRISTMAS EVE

It is not the march of the calendar
that heralds a new birth
it is the iced sounds
of the carillon

not the drone of a heavy truck
but its soft clinking in the glass cabinet
not the light that turns the night down
but the candle that lights up the dark

not the neck hairs of the lonely
donkey, but their misting
in the twilight and the child
that strokes it

it is the snowflake touching
the water, the smell of pines in a city
the opened door of the closed house
the call of bells in the silent night



Uit: Vluchtgegevens
Uitgeverij Liverse, herziene uitgave, 2011
Translation: Hannie Rouweler


Zie ook:

Nederlandse gedichten in het Indonesisch, vertaald door Siti Wahyuningsih en Albert Hagenaars

Frozen poets - beelden, graven en andere sporen van dichters

Poëziekritieken, gepubliceerd op De Verborgen Hoek


www.alberthagenaars.nl

ALBERT HAGENAARS - Winter 2017

WINTER 2017

Ze verbonden onze vroege verwondering
met woorden als merel en mees, zwoerd,
sneeuwman, kolenogen en koude oorlog

en trokken gearmd de slee door de wereld.

Ieder jaar dalen ze in december van de zolder
neer op het dressoir en verstijven dan, geknield
onder weer dezelfde takken, naast de kribbe

met het eerste kind, dat alleen zij kort kenden.

’s Nachts klinkt daar het geruis van hun radio
in flarden opera, nieuws over Cuba en West-Berlijn
en, keer op keer, het gekraak van hun eigen stemmen

die zij ondanks alle pijn in steeds andere, steeds

krachtiger woorden van gemis moeten laten horen.



Wenskaart december 2017



Zie ook:

Nederlandse gedichten in het Indonesisch, vertaald door Siti Wahyuningsih en Albert Hagenaars

Frozen poets - beelden, graven en andere sporen van dichters

Poëziekritieken, gepubliceerd op De Verborgen Hoek


www.alberthagenaars.nl

PAUL SNOEK - O kerstnacht, schoner dan de dagen

O KERSTNACHT, SCHONER DAN DE DAGEN

Voor Eddy van Vliet

Terwijl Herodes in zijn eerste tent
in het bewaakte vluchtelingenkamp
een bord gekookte groenten eet
met wat brood en wat water,
blijft plotseling de felle lichtstraal
van de uitkijktoren stil staan
als destijds de ster.

De prikkeldraad wordt door het helder licht
als met sneeuwkristallen verzilverd
en de lopen van de mitrailleurpistolen glanzen
geolied door de stilte en de nacht.

En op hetzelfde ogenblik in de feestzaal van Hilton,
afgehuurd door Bethlehem Steel,
brengen zeven jonge kelnerinnen,
in blote engelen verkleed,
het kerstgebraad op gouden schotels aan.

De maagd Maria kiest de beste hapjes
en propt een voetje in haar mond.
Jozef, haar gemaal, schuift de armpjes
als kippeboutjes heen en weer tussen de tanden
en groet onderwijl zijn goedgunstige gasten
met een rustige glimlach.

Drie Koningen uit de onderwereld
rukken met hun kiezen van achttien karaat
het zachte vlees van de ribjes
en zuigen uit de broze wervels
het nog prille merg.

En terwijl Sinatra staat te janken van:
I’m dreaming of a white Christmas,
vreten aan de verste tafel
de dikke herders van Chicago
het levertje op en na de zoete ingewanden
de niertjes en ja,
ook het kleine hart van Jezus.



Uit: Gedrichten.
Uitgeverij Manteau, 1972.




Zie ook:

Nederlandse gedichten in het Indonesisch, vertaald door Siti Wahyuningsih en Albert Hagenaars

Frozen poets - beelden, graven en andere sporen van dichters

Poëziekritieken, gepubliceerd op De Verborgen Hoek


www.alberthagenaars.nl