KERSTGEMIS
voor mijn vader
Het blijkt zo moeilijk lopen in hard gras.
De polder ademt niet meer uit zijn voren,
de heiligste verhalen zijn verleden tijd,
bekoren niet meer, pralen enkel met wat was.
Terwijl nu God een kernreactor is
waarrond wat ampere meeuwen scheren.
Duiven zijn verdreven met geweren
of onzichtbaar opgeslokt door mist.
De oude moeder zwijgt, begrijpt niets
in haar diep verblijf en ik
leer maar te leven met ieder gemis
waaraan ik denk wanneer het weer eens
Kerstmis is.
Uit: Caravan! - Mobiele Gedichten 1982-2009
Uitgegeven door Poëzie-uitgeverij WEL, Bergen op Zoom, 2010
Foto: Photo Booth
Zie ook:
Nederlandse gedichten in het Indonesisch, vertaald door Siti Wahyuningsih en Albert Hagenaars
Frozen poets - beelden, graven en andere sporen van dichters
Poëziekritieken, gepubliceerd op De Verborgen Hoek
www.alberthagenaars.nl
Geen opmerkingen:
Een reactie posten